Νίκος Δρανδάκης: Κυρίες και κύριοι, ο MrBeast burger

O Jimmy Donaldson είναι ένας Αμερικανός μόλις 22 ετών. Άρχισε να γίνεται γνωστός όταν ξεκίνησε να ανεβάζει δικά του βίντεο στο YouTube με το ψευδώνυμο MrBeast. Σήμερα έχει καταφέρει να τον ακολουθούν πάνω από 50 εκατομμύρια άνθρωποι(!).

Τα (πολλά) χρήματα που βγάζει τα αξιοποιεί για να κάνει εντυπωσιακές παραγωγές, οι οποίες φέρνουν ακόμα περισσότερους followers και ακόμα πιο πολλά χρήματα.

Όμως, την πιο εντυπωσιακή κίνηση την έκανε όταν ανακοίνωσε στους θαυμαστές του ότι ανοίγει –την ίδια μέρα ταυτόχρονα– 300 σημεία παραγωγής και διανομής burgers σε όλη την Αμερική: τα MrBeast Burgers.

Οι πελάτες του δεν θα χρειάζεται να τα επισκέπτονται. Θα μπορούν μόνο να τα παραγγέλνουν κατεβάζοντας την ειδική εφαρμογή που δημιούργησε γι’ αυτόν τον σκοπό.

Ασφαλώς, από τη μία πλευρά η τεράστια δημοφιλία του παίζει μεγάλο ρόλο στο να γίνει αυτό το εγχείρημα άμεση επιτυχία. Υπήρχε ήδη έτοιμο ένα εκτεταμένο σύστημα παραγγελίας, παραγωγής και διανομής έτοιμου φαγητού. Δούλευε σαν καλοκουρδισμένη μηχανή και το οποίο ενισχύθηκε απίστευτα στη διάρκεια του 2020 λόγω της COVID-19.

Και εξηγούμαι:

Πρώτον, εκατοντάδες χιλιάδες διανομείς («ντελιβεράδες») είναι σήμερα στους δρόμους, διανέμοντας φαγητό, προϊόντα και είδη πρώτης ανάγκης. Πολλοί από αυτούς υπήρχαν και πριν από την κρίση του κορωνοϊού, αλλά ο αριθμός αυτός μεγιστοποιήθηκε από δύο αντίρροπες δυνάμεις:

1. Την τεράστια ζήτηση για διανομές λόγω της απαγόρευσης κυκλοφορίας. 2.την υπερπροσφορά ανθρώπων που χρειάζονταν ένα εισόδημα καθώς είχαν υποστεί πλήγμα στις δουλειές τους λόγω της κρίσης.

Η ύπαρξη και υπερ-ανάπτυξη των πλατφορμών διανομής φαγητού, όπως οι «UberEats», «Grubhub», «Postmates» και «Doordash» (ή η «Wolt» στην Ελλάδα). Οι εταιρείες αυτές έχουν δημιουργήσει ένα δίκτυο τέλειου ψηφιακού συντονισμού ανάμεσα στον πελάτη, την κουζίνα και τον διανομέα.

Το μόνο που είχε να κάνει ο MrBeast για τη διανομή των burgers του ήταν να κλείσει μια συμφωνία με τις πλατφόρμες αυτές οι οποίες αμέσως ανέλαβαν τη διανομή στους πελάτες του.

Η παραγωγή του φαγητού γίνεται κυρίως μέσα από Cloud Kitchens (ή αλλιώς Dark Kitchens ή Virtual Kitchens) που υπάρχουν σε όλη την Αμερική και σε άλλα μέρη του κόσμου. Τα Cloud Kitchens είναι μια νέα ιδέα που ξεκίνησε πριν από ελάχιστα χρόνια και πρόκειται για κουζίνες που φτιάχνουν φαγητό μόνο για παράδοση. 

Οταν τα brands της εστίασης μεταφέρονται από τον δρόμο σε αυτές η κουζίνα του εστιατορίου μπορεί να βρίσκεται οπουδήποτε.

π.χ. σε ένα οικονομικό χώρο με πολύ λιγότερο προσωπικό). Από εκεί αποστέλλει το φαγητό στους πελάτες, οι οποίοι παραγγέλνουν μέσα από τις ηλεκτρονικές πλατφόρμες.

Με τον παραδοσιακό τρόπο, καμία αλυσίδα φαγητού δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα δίκτυο 300 σημείων σε όλη την Αμερική μέσα σε λίγες ημέρες. Τέτοια μεγέθη έπαιρναν χρόνια. Σήμερα αυτό είναι εφικτό χάρη στην ύπαρξη μιας πλατφόρμας που συντονίζεται στο Cloud και αποτελείται από πλατφόρμες παραγγελίας, δίκτυα διανομής, και Cloud Kitchens. Το παιχνίδι έχει αλλάξει.

Ο κορωνοϊός επιτάχυνε μια μεγάλη αλλαγή που υπέβοσκε τα τελευταία λίγα χρόνια: τη μετατροπή του κλάδου της εστίασης από real estate business σε brand business.
Ο πιτσιρικάς MrBeast το κατάλαβε γρήγορα.

* Ο κ. Νίκος Δρανδάκης είναι επιχειρηματίας.